Eerste kerstdag op de bush camping in Echuca. In tegenstelling tot de voorspellingen had het toch behoorlijk geregend vannacht. Positieve is dat we nu in ieder geval weten dat de barbatruc tent waterdicht is. Helaas zijn onze stoeltjes wel kleddernat geregend, maar die kunnen er wel tegen. Tegen de tijd dat we opstaan is het weer droog. Het kerstontbijt bestaat uit brood met aardbeien. We hebben geen kooktoestellen, dus geen koffie of thee erbij.
Op de buienradar zien we dat er meer regen aankomt, dus besluiten we snel de tent op te pakken. De tent opzetten ging gisteren in twee seconden. Weer inklappen zou ook makkelijk moeten zijn, maar dat vereist een beetje oefening. We hadden een paar YouTube filmpjes gekeken met instructies (zoals deze). Inderdaad, zonder het eerder gedaan te hebben valt het niet mee. Tien minuten later, na een aantal pogingen, hebben we de tent ingeklapt, meer is deze wel twee keer zo groot als ie eigenlijk zou moeten zijn. Het begint ondertussen weer te regenen, dus in plaats van ons langer af te vragen wat we nou verkeerd doen gooien de we de tent as-is op de achterbank van de auto. Volgende keer beter. Na ook de andere spullen in de auto te hebben geladen gaan we naar Echuca centrum in de hoop dat we ergens een kopje koffie kunnen vinden. Het centrum is uitgestorven, maar na een paar rondjes rijden vinden we een bakkerij die open is. We drinken koffie met een kleffe vanilla slice (soort tompoes). Daarna tijd om een wat uitgebreidere wandeling langs de haven van Echuca en de Murray te maken. Ook hier alles uitgestorven en ook vrijwel geen toerist te bekennen. Na een stuk langs het water te hebben gelopen komen we bij een verhuur van kano’s. Die is ook gesloten, maar we kunnen toch een kano voor een uur huren. Normaal is het op het water waarschijnlijk druk met alle raderboten en waterskiërs, maar vandaag is er op één bootje na niemand op het water. Op ons gemak peddelen we naar de ijzeren brug over de Murray die Victoria verbindt met New South Wales om vervolgens met de stroom mee weer terug varen. Het begint ondertussen weer te regenen. Weer terug gekomen bij de auto is het tijd voor lunch. De enige optie, afgezien van de bakkerij waar we eerder waren, is een kebab zaak, dus daar gaan we maar naartoe.
Ons initiële plan was om verder te rijden richting Bright, maar omdat de regen ook die kant optrekt besluiten we te rijden naar een plaats waar het volgens de voorspellingen beter weer is: de Grampians. Na een paar uur rijden komen we aan in Halls Gap. De camping waar we naar toe wilden blijkt niet bereikbaar te zijn. Uiteindelijk komen we op de Smith Mill camping terecht. Ook hier, afgezien van een toilet geen voorzieningen. Tentje was natuurlijk zo weer opgezet. Kerstdiner bestond – aangezien we geen kookgerei hebben- uit pasta salade met sla. Na het eten nog een wijntje (of twee) gedronken met Duitsers die op de plaats naast ons stonden.
Alle foto’s van Echuca staan hier, de foto’s van de Grampians hier.
Eindelijk… kerstvakantie! Tien dagen vrij tot begin volgend jaar die beginnen met vier dagen dagen kamperen. Het plan is om naar Echuca te rijden – zo’n drie uur ten noorden van Melbourne – en daar wel verder te zien. We hebben een tentje, dus zijn flexibel. Voordat we de auto ophalen ontbeten bij en tentje in South Yarra. Daarna snel naar de autoverhuur, want we waren al later dan we hadden aangegeven dat we de auto zouden ophalen en als je pech hebt geven ze de auto aan iemand anders mee. Auto volgeladen met onze kampeerspullen en op pad naar Echuca. Onderweg bij een Bunnings nog een paar tuinstoelen gekocht à $6 per stuk. We gaan er vanuit dat morgen (eerste kerstdag) helemaal niets open is, dus voldoende bij een supermarkt ingeslagen om de zondag door te komen.
Aangekomen in Echuca op zoek naar een plaats om de tent op te zetten. Lekker warm overigens met 35 graden. Uiteindelijk vinden we een mooie stek aan de Murray rivier. Een bush camping, dus geen enkele voorzieningen, maar het kost dan ook niks. Jochem had een barbatruc tentje gekocht dat je binnen 2 seconden “opzet”, d.w.z. uit de verpakking halen en klaar is kees (zo ongeveer). Over de rivier komen geregeld bootjes met waterskiërs erachter langsscheuren. Het is ondertussen al etenstijd, dus op naar Echuca centrum om een restaurant te zoeken. Na een korte sight seeing van de haven met de raderboten besluiten we dat de Speakeasy Wine bar er het gezelligst uitziet met live muziek, dus die wordt het. Niet echt een grote menu kaart, dus we bestellen bijna alle borrelhapjes van de kaart. Weer terug bij de tent een biertje gedronken met op de achtergrond de bliksemflitsen van het onweer ergens aan de overkant van de rivier. Maar hopen dat het niet onze kant opkomt…
Druk geweest met werk op m’n nieuwe project de afgelopen tijd, dus hoogste tijd er weer eens op uit te trekken. Jochem kwam met het goede idee om een weekend naar Bright en Mount Buffalo te gaan. Bright ligt 335 km en bijna 4 uur rijden ten noordoosten van Melbourne en ligt in een gebied waar je ‘s winters kunt skiën. Het is een stuk rijden maar dan heb je ook wat. Vlak voor aankomst hebben we geluncht bij de Boynton’s Feathertop Winery. Er was geen plaats meer in het “buitenrestaurant”, maar we konden wel een bord met salami, kaas, paté en brood samenstellen in de DIY (Do It Yourself) Deli en buiten op het terras eten. Ook prima. Aangekomen in Bright hebben we onze spullen gedumpt in de Bogong View Motor Inn. Het was ondertussen al half vijf, maar nog voldoende tijd om de Canyon Walk te doen. Op deze wandelroute langs de Ovens rivier wordt met informatieborden uitgelegd hoe hier in 1850 goud werd gewonnen. ‘s Avonds pizza gegeten bij de Bright Brewery.
Zondagmorgen eerst goed ontbeten in Bright, een paar inkopen gedaan en daarna op pad naar Mt Buffalo National Park. Eerste stop was bij de Eurobin watervallen met een korte wandeling naar de lower en de upper falls. Daarna doorgereden naar het hoogste punt, The Horn op 1723 meter hoogte. Vandaar hadden we een mooi uitzicht over het national park. Hoogste tijd voor een flinke wandeling, de Back Wall track, 6 km naar een hooggelegen uitzichtpunt en dezelfde route weer terug. Hadden we onze beweging wel weer gehad. Resteerde nog de reis van 4 uur terug naar Melbourne.
Vandaag was het weer zover: the race that stops a nation. Alweer de derde Melbourne Cup sinds ik in Melbourne ben. De races en alle bijbehorende verkleedpartijen interesseren me eigenlijk niet zo veel, dus beschouw ik het maar als een vrije dag. Vandaag was dat eigenlijk niet anders. Alle races worden gedurende de dag live uitgezonden op tv, maar als je de paarden niet kent en geen weddenschappen hebt afgesloten (wat 80% van de mensen hier wel doet) is het niet meer dan een kudde paarden die in het rond rennen. Om het wat interessanter te maken besloot ik een uur voor de hoofdrace (race 7, 3pm) om ook toch maar een weddenschap te plaatsen.
Er zijn legio websites waar je kunt wedden hier, dus welke te kiezen? Dan helpt het (een beetje) om op Internet een overzicht te vinden van de odds (uitbetaling per ingelegde dollar) voor de verschillende websites. Een account aanmaken was zo gebeurd, maar dan blijkt dat er vele manieren zijn om te wedden, allemaal met verschillende winstkansen en uitbetalingen. Je kunt inzetten op de winnaar (Win), een positie in de uitslag (Place), combinatie van winnaar en plaats (Each Way), de eerste twee paarden in de uitslag in willekeurige volgorde (Quinella), de nummers 1,2,3 in exacte volgorde (Exacta) en nog veel meer combinaties. Aangezien het al vlak voor de start van de race was had ik niet veel tijd om uit te zoeken wat al die verschillende typen precies waren, dus maar de simpelste genomen: voorspellen van de winnaar. Nu alleen nog “even” een paard kiezen. De favoriet voor de winst was Americain, het paard dat ook vorig jaar had gewonnen met een uitbetaling van 5:1. Ik heb echter gekozen voor de nummer 2 favoriet, Dunaden, met een uitbetaling van 8,5:1.
Lang hoefde ik niet meer op de start van de race te wachten en de race volgen was nu natuurlijk een stuk spannender. De race gaat over 3200 meter en het eerste deel van de race doen de favorieten het rustig aan om op het laatste rechte eind naar voren te stormen. Tot vlak voor het eind heb je dus geen flauw idee wie er gaat winnen. Het was de meest nek-aan-nek (of is het hoofd-aan-hoofd voor paarden?) finish ooit en het verschil tussen de nummers 1 en 2 was uiteindelijk maar een paar centimeter: fotofinish dus. De winnaar? Dunaden! De favoriete Americain werd slechts vierde. Nog even afwachten of ik op de website alles goed had ingevuld, maar dan de bevestiging dat mijn saldo inderdaad was vermenigvuldigd met 8,5. Geeft Melbourne Cup day ineens een heel ander gevoel
Video van de race en de fotofinish (let op de jockey in het geel):
Vanavond na een architectuurmeeting een drankje gedronken op de 55e verdieping van de Rialto Towers. Tot eind 2009 kon je op het observation deck een 360 graden uitzicht over Melbourne krijgen, maar sindsdien is het een restaurant, Vue du Monde. Aardig uitzicht, maar viel niet mee om een scherpe foto te maken…
Na bijna twee jaar vandaag de laatste werkdag bij Foster’s. Het team voorzag al dat ik me nu vast zou gaan vervelen en heeft een DVD box “Where were you? Events that Changed the World” cadeau gedaan. Kan ik in ieder geval 13 uur vooruit…
Fantastisch weer dit weekend met 21 graden en een lekker zonnetje. Dat begint er weer op te lijken, en de lente begint pas over een week of twee. Vandaag een wandeling gemaakt naar Port Melbourne, langs de bay naar St Kilda en door Albert Park weer terug. Bij elkaar zo’n 14 km. Ook de mensen met sportwagens zijn weer wakker geworden. Heb onderweg denk ik 6 of 7 Ferrari’s gezien, een paar Porsches en wat oldtimers. En als het dan toch mooi weer is, dan gelijk de BBQ ook maar aangestoken. Wel in het donker, want het is tenslotte nog steeds winter en om 6 uur donker. Voorspelling voor de rest van de week: 20/21 graden.
Er zijn een paar zekerheidjes ieder weekend. De was doen is er één, maar een veel betere is een kop zelf gezette cappuccino. Zeker als ik net als vandaag weer verse koffiebonen heb gehaald op de markt. Nieuwe, verse gebrande bonen betekent ook dat de stand van de grinder weer moet worden bijgesteld, want hoe ouder de bonen, hoe fijner de maling moet. En met verse bonen moet de maling dus weer groffer. ‘t Is altijd een beetje gokken, maar vandaag de grinder in één keer goed gezet, wat in 25 seconden twee 30ml glaasjes espresso met een flinke crema laag opleverde. Perfect. Opgeschuimde melk erbij, punt verse appeltaart erbij en gaan met de banaan koffie. (en ja, ‘t is inderdaad tijd om het koffieapparaat eens goed schoon te maken)
Na vorige weekend twee dagen door de Yarra Valley te hebben gefietst zijn we vandaag op stap gegaan om met de auto wat wineries te bezoeken. Het weer was een stuk slechter dan vorige week: regen. Na een uurtje rijden kwamen we aan bij de eerste winery, Coldstream Hills, één van de twee Foster’s wineries in de Yarra Valley. We hadden onze Foster’s pas meegenomen, want daarmee kunnen we 50% korting krijgen. Die hadden we echter niet nodig, want de drie rode wijnen die we hebben geproefd hoefden we echt niet mee naar huis. Tijd om te gaan lunchen bij Killara, waar we een prima pizza hebben gegeten. Halverwege de pizza realiseerden we ons dat we vorig jaar op precies dezelfde dag (3 juli) ook bij Killara waren geweest. Toen hebben we flink Racers and Rascals Shiraz ingeslagen die in de aanbieding waren. Deze keer geen Shiraz in de aanbieding, maar toch konden we een doos Warby Road Shiraz goedkoop op de kop tikken. Na de lunch op zoek naar de andere Foster’s winery, St Huberts. Die was en stuk gezelliger dan Coldstream Hills en de wijn beviel ook een stuk beter. Toch nog onze Foster’s pas kunnen gebruiken voor een paar flesjes. Al met al een goede manier om een regenachtige dag door te komen.
Entries (RSS)