Vanmorgen waren de vrienden van Jochem al om 7 uur op om hun tent in te pakken. We zijn zelf pas om kwart voor negen opgestaan, maar waren nog steeds eerder klaar met douchen en het inpakken van ons tentje. Om ze te bedanken voor de gastvrijheid hebben we getrakteerd op ontbijt in Bright. Daarna was het tijd voor de paragliding tandemsprong van Jochem die hij de vorige dag had geregeld bij Fred (lees net op zijn website dat hij 7-voudig Australisch kampioen is). Ik bleef lekker met mijn benen op de grond. Toen Jochem  een uur later ook weer op de grond stond boodschappen gedaan en zelfs een brander met grillplaat gekocht zodat we konden BBQ’en ‘s avonds. Daarna doorgereden naar JB Plain, dat even voorbij Mount Hotham ligt. Zo’n drie kwartier rijden van Bright en één en al slingerweg de berg op.

JB Plain is een bush camping zonder voorzieningen. Er was niemand op de camping en we vonden een mooi plekje waar we later de tent konden opzetten. Maar eerst een wandeling gemaakt naar Mount Tabletop, 10 km heen en terug. Niet een heel interessante route, maar wel een mooi uitzicht op het verste punt. Toen we weer terugkwamen bij de camping bleek het opeens vol te staan met tentjes! Ging onze mooie plek. Dan maar de tent een eindje verderop gezet. Tijd voor de geïmproviseerde BBQ. Best goed, maar nadeel was dat er een hele zwerm vliegen op afkwam. Het koelde ook snel af en rond negen uur besloten we maar in de tent te gaan zitten, waar we een film hebben gekeken. Toch handig zo’n iPad. Net voor twaalf uur was de film afgelopen, dus nog even wachten tot het aftellen kon beginnen. Om twaalf uur een oorverdovende stilte, want er was boven op de berg natuurlijk geen vuurwerk. Aardig contrast met de oudjaar dat we vorig jaar in Sydney hebben gevierd.

Alle foto’s van Mt Hotham staan hier.

Gisteravond zijn we naar Bright gereden voor het tweede deel van de kampeertrip. Op de Bright Caravan & Camping Park camping daar staan vrienden van Jochem en we konden ons tentje op hun plek bijplaatsen. Was ook de enige mogelijkheid want de camping was volledig volgeboekt. Hoogseizoen. Deze camping was een stuk drukker dan de campings waar we eerder waren. Alles was volgebouwd, op sommige plekken tot complete tentenkampen. Aangekomen op de camping hebben we gezellig een paar biertjes gedronken bij een kampvuurtje.

De volgende morgen zijn we eerst naar het Information Centre gelopen om nieuwe wandelroutes te halen. We waren pas geleden ook in Bright en hebben toen Mt Buffalo verkend. Deze keer dus naar een ander nationaal park. Toen ik mijn eerste foto wilde nemen kwam ik erachter dat ik het geheugenkaartje thuis in de computer had laten zitten. Maar een nieuw kaartje kopen dus. Nog een kop koffie bij Back to Basics, daarna terug naar de camping om te vertrekken naar de Feathertop winery voor lunch. Net als de vorige keer dat we daar waren weer prima gegeten. Weer terug op de camping was er maar één ding dat we konden doen bij een temperatuur van 35 graden: tuinstoelen mee en in de rivier gaan zitten. Dat hebben we volgehouden totdat het tijd was om te gaan eten bij de brouwerij. Nog even zitten bij het kampvuur voor de tent en op tijd naar bed.

Alle foto’s van Bright staan hier.

De eerste keer deze trip dat we ‘s morgens kunnen douchen, dus dat doen we dan ook. Voordat we gaan ontbijten pakken we de tent weer in (gaat nu een stuk sneller) en gooien alle rommel weg. We ontbijten met eieren en spek in de Black Panther, dat is het voordeel van in het centrum van het dorpje op de camping staan. Daarna nog even naar het information center om nieuwe wandelroutes te halen en naar de supermarkt om onze watervoorraad aan te vullen.

We hebben besloten vandaag de Mount Difficult wandeling te doen, eentje in de catagorie “zwaar” over een afstand van 8.8km en 4-5 uur lang. De route begint vanaf de Troopers Creek Camping, zo’n 45 minuten rijden van Halls Gap. Het begin van de route is nog vrij vlak, maar al snel gaat het flink omhoog. Over de lengte van ruim 4km moet een hoogteverschil van 500 meter worden overwonnen. Het is dan ook flink steil en er moet geregeld over rotsen worden geklommen en tussen rotsspleten door worden gewrongen. Een grappig moment ongeveer halverwege is als we onze fototoestellen beide op auto-timer zetten en een paar seconden hebben om een rotspunt op te rennen en op tijd klaar te staan voor de foto (vierde foto hieronder). Even verderop zijn we de route kwijt geraakt en de verkeerde kant op geklommen. Gelukkig kwamen we daar vrij snel achter al was het nog lastig om te bepalen waar we nou precies vandaan waren komen. Na een uur of twee klimmen en klauteren waren we dan op de top, waar we met een prachtig uitzicht onze broodjes hebben gesmeerd en gegeten. Terugweg ging via dezelfde route als de heenweg, maar ging deze keer in anderhalf uur. Terug gekomen bij de auto was het tegen 4 uur. Hoogste tijd om terug te rijden naar Melbourne, een reis van ruim 3 uur. Weer thuis halen we Indiaas eten af en terwijl we dat eten kijken we de film Death Race.

Vrijdag gaan we op pad voor het tweede deel van de kerstvakantie, nog even kijken waar we precies heen gaan.

Alle foto’s van de Grampians vind je hier.

Ook deze nacht weer regen, al is het een stuk minder dan de vorige nacht. Na opnieuw een ontbijt van brood met aardbeien pakken we onze spullen op, want we hebben besloten maar één nacht per camping te blijven. Eerst naar het visitor centre in Halls Gap om informatie te verzamelen over campings en wandeltochten. Volgens de vrouw van de VVV zou het vandaag erg druk worden in de Grampians met mensen uit Melbourne die er na Kerstdag (kerst is hier maar één dag, de dag na kerst is Boxing Day) op uit trekken en moesten we zo snel mogelijk een plaats op een camping veiligstellen. We krijgen een aantal brochures met wandelroutes mee. Aan de overkant van de straat is het Halls Gap Caravan Park en we besluiten daar maar te gaan staan. Dit keer een betaalde plaats, maar nu ook alle voorzieningen. Na de tent te hebben opgezet drinken we bij Livefast nog een kop koffie met een banana bread voordat we op pad gaan.

Het eerste item op de planning is een wandeling van het Wonderland car park naar de Pinnacle. Het eerste deel van de route loopt langs de Grand Canyon. Via een serie ijzeren trappetjes klimmen we tussen de rotsen door. Het vervolg van de route loopt via vele stenen treden flink omhoog. Aangekomen bij de Pinnacle hebben we een prachtig uitzicht over Halls Gap en omgeving. Daar komen we in gesprek naar een stel rechtenstudenten uit Melbourne, waarvan de man ook komiek is en werkt aan een tv optreden. Samen lopen we terug naar het car park. Weer terug bij de auto rijden we door naar de Boroka Lookout. Het uitzichtpunt is hier vlak bij de parkeerplaats en we hebben opnieuw een prachtig uitzicht over Wonderland, Mount William, en Halls Gap. Vanaf de Reed Lookout even verderop hebben we uitzicht over de Victoria Valley, Lake Wartook en Mount Difficult. Van hieruit lopen we een korte wandeling van ongeveer een kilometer naar de Balconies. Daar zijn, naast uitzocht over de Victoria Valley, twee zandstenen rotsen te zien die “the Jaws of Death” worden genoemd. Laatste stop voor de dag zijn de MacKenzie Falls. ‘s avonds eten we een pizza bij  Black Panther Cafe. Terug op de camping nog een biertje voor het slapengaan. Leuke van deze camping is dat er steeds kangoeroes voorbij de tent komen hoppen en zelfs achter de tent komen zitten (zie laatste foto hieronder) , hebben we nog niet eerder gehad.

Alle foto’s van de Grampians vind je hier.

Eerste kerstdag op de bush camping in Echuca. In tegenstelling tot de voorspellingen had het toch behoorlijk geregend vannacht. Positieve is dat we nu in ieder geval weten dat de barbatruc tent waterdicht is. Helaas zijn onze stoeltjes wel kleddernat geregend, maar die kunnen er wel tegen. Tegen de tijd dat we opstaan is het weer droog. Het kerstontbijt bestaat uit brood met aardbeien. We hebben geen kooktoestellen, dus geen koffie of thee erbij.

Op de buienradar zien we dat er meer regen aankomt, dus besluiten we snel de tent op te pakken. De tent opzetten ging gisteren in twee seconden. Weer inklappen zou ook makkelijk moeten zijn, maar dat vereist een beetje oefening. We hadden een paar YouTube filmpjes gekeken met instructies (zoals deze). Inderdaad, zonder het eerder gedaan te hebben valt het niet mee. Tien minuten later, na een aantal pogingen, hebben we de tent ingeklapt, meer is deze wel twee keer zo groot als ie eigenlijk zou moeten zijn. Het begint ondertussen weer te regenen, dus in plaats van ons langer af te vragen wat we nou verkeerd doen gooien de we de tent as-is op de achterbank van de auto. Volgende keer beter. Na ook de andere spullen in de auto te hebben geladen gaan we naar Echuca centrum in de hoop dat we ergens een kopje koffie kunnen vinden. Het centrum is uitgestorven, maar na een paar rondjes rijden vinden we  een bakkerij die open is. We drinken koffie met een kleffe vanilla slice (soort tompoes). Daarna tijd om een wat uitgebreidere wandeling langs de haven van Echuca en de Murray te maken. Ook hier alles uitgestorven en ook vrijwel geen toerist te bekennen. Na een stuk langs het water te hebben gelopen komen we bij een verhuur van kano’s. Die is ook gesloten, maar we kunnen toch een kano voor een uur huren. Normaal is het op het water waarschijnlijk druk met alle raderboten en waterskiërs, maar vandaag is er op één bootje na niemand op het water. Op ons gemak peddelen we naar de ijzeren brug over de Murray die Victoria verbindt met New South Wales om vervolgens met de stroom mee weer terug varen. Het begint ondertussen weer te regenen. Weer terug gekomen bij de auto is het tijd voor lunch. De enige optie, afgezien van de bakkerij waar we eerder waren, is een kebab zaak, dus daar gaan we maar naartoe.

Ons initiële plan was om verder te rijden richting Bright, maar omdat de regen ook die kant optrekt besluiten we te rijden naar een plaats waar het volgens de voorspellingen beter weer is: de Grampians. Na een paar uur rijden komen we aan in Halls Gap. De camping waar we naar toe wilden blijkt niet bereikbaar te zijn. Uiteindelijk komen we op de Smith Mill camping terecht. Ook hier, afgezien van een toilet geen voorzieningen. Tentje was natuurlijk zo weer opgezet. Kerstdiner bestond – aangezien we geen kookgerei hebben-  uit pasta salade met sla. Na het eten nog een wijntje (of twee) gedronken met Duitsers die op de plaats naast ons stonden.

Alle foto’s van Echuca staan hier, de foto’s van de Grampians hier.

Eindelijk… kerstvakantie!  Tien dagen vrij tot begin volgend jaar die beginnen met vier dagen dagen kamperen. Het plan is om naar Echuca te rijden – zo’n drie uur ten noorden van Melbourne – en daar wel verder te zien. We hebben een tentje, dus zijn flexibel. Voordat we de auto ophalen ontbeten bij en tentje in South Yarra. Daarna snel naar de autoverhuur, want we waren al later dan we hadden aangegeven dat we de auto zouden ophalen en als je pech hebt geven ze de auto aan iemand anders mee. Auto volgeladen met onze kampeerspullen en op pad naar Echuca. Onderweg bij een Bunnings nog een paar tuinstoelen gekocht à $6 per stuk. We gaan er vanuit dat morgen (eerste kerstdag) helemaal niets open is, dus voldoende bij een supermarkt ingeslagen om de zondag door te komen.

Aangekomen in Echuca op zoek naar een plaats om de tent op te zetten. Lekker warm overigens met 35 graden. Uiteindelijk vinden we een mooie stek aan de Murray rivier. Een bush camping, dus geen enkele voorzieningen, maar het kost dan ook niks. Jochem had een barbatruc tentje gekocht dat je binnen 2 seconden “opzet”, d.w.z. uit de verpakking halen en klaar is kees (zo ongeveer). Over de rivier komen geregeld bootjes met waterskiërs erachter langsscheuren. Het is ondertussen al etenstijd, dus op naar Echuca centrum om een restaurant te zoeken. Na een korte sight seeing van de haven met de raderboten besluiten we dat de Speakeasy Wine bar er het gezelligst uitziet met live muziek, dus die wordt het. Niet echt een grote menu kaart, dus we bestellen bijna alle borrelhapjes van de kaart. Weer terug bij de tent een biertje gedronken met op de achtergrond de bliksemflitsen van het onweer ergens aan de overkant van de rivier. Maar hopen dat het niet onze kant opkomt…

Alle foto’s van Echuca vind je hier.

De afgelopen vier weken zijn omgevlogen. Vrijdagavond 19 februari lokale tijd zijn pa en ma aangekomen op Melbourne Airport en vandaag zijn ze vanaf hetzelfde vliegveld om 15.30 uur weer vertrokken voor de reis terug naar Nederland. Bij aankomst op Schiphol worden ze door Petra en Gerard afgehaald. Die moeten daarvoor wel vroeg hun bed uit, want de geplande aankomsttijd is 6.20 uur.

Zonder het programma te overladen is de tijd redelijk optimaal gebruikt om het zuidoosten van Australië te verkennen. In vogelvlucht was dat: South Melbourne Market, Albert Park met Formule 1 circuit, St Kilda en strand, Melbourne centrum en Federation Square, wedstrijd Australisch Voetbal, Wilsons Promontory National Park met plenty kangoeroes, emoes en wombats, busrondreis langs de hoogtepunten van Victoria (klik voor de hele route), tramrestaurant, foodcourts, Sydney Opera House met rondleiding, Circular Quay met de ferries, Darling Harbour, appartementen in Pyrmont waar ik gewoond heb, Sydney Botanic Garden, The Rocks, Harbour bridge met pylon outlook, Luna Park, Manly ferry, Manly Scenic Walkway, Town Hall, Queen Victoria Building. Sydney Aquarium, Maritime Museum, Sydney Olympic Park, Featherdale Wildlife Park, Blue Mountains met Scenic World en 3 Sisters, Bondi Beach met kustwandeling naar Coogee, Melbourne Botanic Garden met Shrine of Remembrance, Melbourne stadions en de Yarra Valley met wineries en waterreservoir.

Daarmee is ook mijn vakantie  (sinds vorige week dinsdag) voorbij. Morgen weer aan het werk…

De laatste volle dag voor pa en ma in Australië, dus die moest goed worden benut. Bovendien kunnen ze niet terugvliegen zonder de Yarra Valley, de wijnstreek bij Melbourne, te hebben gezien. Maar weer een auto gehuurd dus vandaag die we even voor tien uur hebben opgepikt. Mooi een beetje na de ochtendspits. Het is iets meer dan een uur rijden naar Healesville, dat midden in de Yarray Valley ligt. Was wel even zoeken naar het information centre. Ik had de straatnaam, maar door de manier waarop de TomTom ons er naartoe loodste (afsnijden in plaats van de doorgaande weg volgen)  misten we het grote blauwe bord met de i. Aangezien we vooral voor de omgeving kwamen hebben we bij het information centre gevraagd naar wineries met een mooi uitzicht en ook waar je een wandeling van 1-2 uur zou kunnen maken. We kregen helaas niet veel meer informatie dan ik thuis op Internet al had gevonden, maar voldoende om de dag te vullen. Nog even een kopje koffie in Healesville en dan op zoek naar een winery om te lunchen. De eerste waar we zijn gestopt is Rockford Wines. Op het terrein stond een groot podium. Heb deze winery net op internet opgezocht en het blijkt dat ze daar popconcerten organiseren. De menukaart stond ons niet echt aan voor een lunch en ook het uitzicht was niet echt bijzonder. Dus een klein stukje doorgereden naar Riverstone Estate, dat boven op een heuveltop ligt en wel een schitterend uitzicht had. Deze bleek helaas niet open te zijn en na een paar foto’s gemaakt te hebben zijn we doorgereden naar Domaine Chandon. Die staat bekend om z’n sparkling wines (Champagne mogen ze het niet noemen), maar serveert ook lichte lunches. Prima kaasplank en een alternatieve (warme) versie van bruchettes.

Na de lunch tijd voor een wandeling. Vlak bij Healesville ligt het Maroondah Reservoir Park. In dat park bevind zich de Maroondah Dam en het waterreservoir dat wordt gebruikt voor de watervoorziening van Melbourne. Er loopt een wandelroute over de dam naar een uitkijkpunt. Omdat het water in het reservoir spiegelglad was, kun je de foto’s bijna op de kop houden en hetzelfde zien. Toen we halverwege de dam waren begon het te regenen, wat weer heel andere plaatjes opleverde. Snel schuilen onder een dakje aan het begin van de dam. Gelukkig maar een kort buitje en even later konden we onze route vervolgen. ‘s Avonds hebben we pizza gegeten bij de Giant Steps and Innocent Bystander winery in het centrum van Healesville. Altijd goed.

Alle foto’s van vandaag staan hier.

Na zes dagen Sydney met een vrij vol programma vandaag even een dag bijkomen in Melbourne. Het is overigens een public holiday in Victoria vandaag: Labour Day. Vanmorgen weinig bijzonders gedaan. Wel eindelijk voor ons allemaal een “echte” koffie gezet, dat was er tot nu toe nog niet van gekomen. Na boodschappen te hebben gedaan en een broodje te hebben gegeten zijn we op pad gegaan voor een tocht door een stuk van Melbourne dat pa en ma nog niet hadden gezien (en ik voor een deel ook niet). Het was zonnig, blauw en de temperatuur was met 22 graden redelijk.  Vanuit huis zijn we eerst naar de botanische tuin gelopen.Eigenlijk is maar een deel van het park tussen St Kilda Road en de Yarra de botanische tuin, maar ach. Heel anders dan die van Sydney waar we vorige week doorheen gelopen zijn, maar ook deze is mooi. Bij de rand van het park staat het Shrine of Remembrance, een oorlogsmonument voor Australiërs die in de Eerste Wereldoorlog hebben gediend. Vanuit de botanische tuin zijn we de Yarra overgestoken naar een gebied waar een aantal belangrijke stadions van Melbourne naast elkaar staan: de Rod Laver Arena en Hisense Arena waar de Australian Open tennis wordt gehouden, het nieuwe AAMI Park stadion waar de voetbalclub van John van ‘t Schip speelt en de Melbourne Cricket Ground (ofwel MCG), het grootste stadion van Australië. Bij het oversteken van de Yarra zagen we dat er een waterski-wedstrijd aan de gang was. Dat is onderdeel van het Moomba Festival dat elk jaar in het lange weekend van Labour Day wordt gehouden. Het leek er op of de toeschouwers verplicht in beweging moesten zijn, want langs beide oevers van de Yarra en over de bruggen een beide kanten was een stoet toeschouwers in een continue stroom aan het rondlopen. Zag er wat apart uit. Eenmaal om de stadions gelopen, waar het erg rustig was, liepen we tegen de mega drukte van de kermis op, ook onderdeel van het Festival. Na daar doorheen geworsteld te zijn hebben we op een terrasje aan de Yarra een lekker koud biertje gedronken. Al met al een lekker rustig dagje.

Alle foto’s van vandaag staan hier.

Alweer de laatste dag in Sydney. Na het ontbijt dus de koffers ingepakt en uitgecheckt. Gelukkig konden we onze bagage bij de receptie stallen, zodat we die eind van de middag op weg naar het vliegveld weer konden oppikken. Onze vlucht was pas om kwart over zes ‘s avonds, dus we hadden nog een volledige dag te besteden. Op pad naar het treinstation met als bestemming Bondi Junction. Van daaruit met de bus een paar kilometer verder naar Bondi Beach. Het weer was er wel naar, strak blauw en een graadje of 30. Eerst tijd voor een kopje koffie. Daarna op pad voor de Bondi to Coogee Coastal Walk. Zoals de naam al zegt is dat een wandeling langs de kust van Bondi naar Coogee. Ik heb al eerder over deze route geschreven, dus zal de details niet herhalen. Aan het begin van de route, nog op het strand van Bondi Beach, was een surfwedstrijd aan de gang. Bleek de Boost Mobile Surf Sho te zijn. De route zelf was als altijd fantastisch.  Aangekomen in Coogee hebben we geluncht, waarna we de bus terug naar Bondi Junction hebben genomen. Met de trein waren we snel weer weer terug in het centrum. Na nog een kopje koffie te hebben gedronken hebben we onze bagage opgepikt en zijn we met de trein naar het vliegveld gereden. Daar aangekomen stond ons nog een nare verrassing te wachten. Omdat we vandaag redelijk wat bus- en treinreizen hadden, hadden we een dagkaart gekocht. Bleek dat die dagkaart op het station van het vliegveld niet geldig was!  Volgens de dame achter het loket omdat het een “privéstation” zou zijn. Om vanuit het station het poortje naar het vliegveld door te komen moesten we een zogenaamde Gate Ticket à $10.80 per persoon kopen. Volgende keer absoluut met de taxi. Bij het inchecken bleek ook nog eens onze vlucht geannuleerd te zijn, maar omdat we vrij vroeg waren konden we met de vlucht van een half uur eerder mee. Dat was dan weer een meevaller.

Alle foto’s van vandaag staan hier.