Dag 4, de laatste dag van het lang weekend Adelaide.  En ook deze nacht weer prima geslapen. Ik was wel wat in verwarring, want de tijd die op de wekkerradio was ingesteld was anders dan de tijd die ik had. Weer een andere tijdzone? Nee dus, de klokradio stond gewoon verkeerd. In de B&B sliep ook nog een Engels/Australisch stel, dus met z’n vijven ‘s morgens aan het ontbijt. Weer leek goed, maar toen we vertrokken begon het toch te regenen.

Vandaag was de eerste stop de Rosemount Estate (Foster’s), waar we gelijk maar weer aan het wijnproeven zijn gegaan. Het was tenslotte al half elf. Qua omgeving was er bij deze winery niet zoveel te doen, dus na het proeven zijn we verder gereden naar de volgende winery, Samuel’s Gorge. Dit is en kleine en één van de oudere wineries in McLaren Vale. Hier hebben we alle rode wijnen geproefd die ze hebben, dat zijn er namelijk maar 3. Niet slecht, en van de Shiraz heb ik een fles meegenomen (voor het volle pond, want dit is geen Foster’s wijnhuis). Het was ondertussen droog geworden en het zonnetje scheen weer. We hebben de auto een stukje verderop gezet om een wandeling te gaan maken in het Onkaparinga National Park. De enige wandeling die op die plek begon was de  Gorge Track met volgens het bord “4 hr return, 3.5 km return”. Met het idee dat je over 3.5 km nooit 4 uur zou doen zijn we aan deze wandeling begonnen. Het eerste deel ging over een breed pad,  niets aan de hand. Maar even later, toen we volgens de routekaart zouden moeten afslaan, hadden we moeite het pad te vinden. Over wat volgens ons het pad zou moeten zijn zijn we verder gelopen. Een hele steile steile afdaling tot bij de rivier. Het vervolg van de route liep volgens de kaart een heel stuk langs de rivier. Hier zagen we eigenlijk helemaal geen pad meer. Leek echt meer op een jungletocht dan een wandeling in een wijngebied. Over stenen, door hoog gras en modder, onder struiken en bomen door. Wel een koala gezien overigens. Vervolgens zoeken naar het punt waar we weer naar boven moesten, en ook dat was natuurlijk ook niet te vinden. Uiteindelijk zijn we op een heel steil stuk op handen en voeten naar boven geklauterd. En wat blijkt als we bijna boven zijn: paaltjes van de route! Moet niet gekker worden. Het laatste stuk zijn we door hoog gras naar de auto gelopen. Totale looptijd zo’n 2 uur. Tijd om schone sokken, schoenen en T-shirts aan te trekken. Later vond ik de omschrijving van de route: This hard trail takes you to gorge vantage points before descending steeply to the river“.

Na al de inspanning was het tijd voor de lunch. We hadden een tip dat we bij de WoodStock winery aardig konden lunchen. Daar aangekomen bleek het echter allemaal aardig duur en “te netjes”. Nog een andere winery geprobeerd, maar daar was het eigenlijk hetzelfde. Uiteindelijk zijn we naar McLaren Vale teruggegaan en hebben we bij Market 190 gegeten. Na de lunch was het eigenlijk nog wat te vroeg om al naar het vliegveld te rijden. Daarom zijn we naar de zee reden om wat foto’s te maken en een wandelingetje te maken op de pier. Vervolgens langs de kust richting vliegveld. Op het vliegveld aangekomen eerste de auto ingeleverd. We waren goed op tijd en hebben nog even geprobeerd of we op een eerdere vlucht mee konden. Maar helaas hadden we een goedkoop ticket dat niet kon worden omgezet voor een andere vertrektijd. De vlucht zelf was rustig deze keer, en rond kwart voor acht waren we  weer terug in Melbourne. Toen nog met de Skybus naar Southern Cross station en het laatste stukje met de tram naar huis. Het regende pijpenstelen, welkom thuis.

Alle foto’s van vandaag staan hier.

Dag 3 van het lang weekend Adelaide. Na goed te hebben geslapen in het cottage zijn we de morgen ook goed begonnen met een lekker ontbijt. Het huisje zag wel blauw van de walm, maar de eitjes smaakten goed. Enige nadeel was dat we zelf moesten afwassen, maar dat was zo gebeurd.

De eerste stop van vandaag was de Penfolds winery, die een stukje verderop in de straat zat. Penfolds is een van de top wijnhuizen van Foster’s. Het vlaggenschip van Penfolds is de Gange wijn en een flesje van dit jaar kost $550. Dat is dan een ‘standaard’ Grange. Voor de meer exclusieve flessen loopt de prijs hard op. Bij de cellar doors kun je de meeste wijnen gratis proeven. Je krijgt dan een klein scheutje in je glas dat met 2 slokken op is. Als je de Grange wijn wilt proeven, dan moet je voor de twee slokken echter $50 betalen. Zijn we natuurlijk niet aan begonnen.

Na een paar wijntjes te hebben geproefd (ikzelf niet, moest rije) zijn we op weg gegaan naar Mt Lofty, dat zo’n 15 km ten oosten van Adelaide ligt. De route liep via binnenwegen en ging aardig op een neer. Bovendien was het een en al scherpe bochten, leek wel of we in de bergen reden. Halverwege nog even gestopt voor een bakkie koffie. Onderaan Mt Lofty waren de botanische tuinen, waar we een wandeling hebben gemaakt. Vandaar dat er nogal wat foto’s zijn van bloemen en bomen vandaag. Rododendrons in allerlei kleuren. Vervolgens zijn we een stukje verder gereden naar Mt Lofty Summit, de top van de heuvel op zo’n 700 meter hoogte. Daar hadden we een prachtig uitzicht over Adelaide. Er was ook en restaurant en aangezien het de hoogste tijd voor lunch was hebben we daar wat gegeten.

Na de lunch zijn we verder gereden naar Hahndorf, een dorpje met veel Duitse invloeden zoals bijvoorbeeld vakwerkhuizen. Belangrijkste doel was echter de kaaswinkel. Na kaas te hebben geproefd en gekocht hebben we nog een rondje door het dorpje gelopen.

Daarna op weg naar de eindbestemming van vandaag: McLaren Vale, een wijngebied ten zuiden van Adelaide. Vlak voor 5 uur kwamen we bij het lokale informatiecentrum aan, zodat we nog net op tijd waren om accommodatie voor de nacht te boeken en wat tips te krijgen over wineries waar we de volgende dag het best naar toe konden gaan. Het onderdak van vandaag is Southern Vales Bed & Breakfast. De eigenaren waren aardige mensen en zij bevolen aan om te gaan eten bij Oscars, een Italiaans restaurant. Dat hebben we gedaan, pizza’s.

‘s Avonds bij een glaasje wijn de in Hanhdorf gekochte kaas opgegeten. Weer en geslaagde dag.

Alle foto’s van vandaag staan hier.

Dag twee van het lang weekend Adelaide. Beetje uitslapen vandaag en om 9 uur aan het ontbijt. Ontbijt zelf was niet heel bijzonder, geroosterd brood met jam, maar het was wel inbegrepen bij de overnachting. Na het uitchecken op weg naar Thriffty om de huurauto voor de volgende drie dagen op te halen. Dat bleek een aan knalgroene Ford XR te zijn.

Doel van vandaag was de Barossa Valley, de bekende wijnstreek die zo’n uur rijden ten noorden van Adelaide ligt. En aangezien we geen idee hadden wat de meeste interessante wijnhuizen zijn in de Barossa Valley zijn we eerst naar het visitor center in Tanunda gereden. Ook gelijk maar gevraagd wat de overnachtingsmogelijkheden waren. Het eerste wijnhuis dat we bezocht hebben is de Langmeil Winery. Na in de cellar doors een aantal van de wijnen te hebben geproefd hebben we de rondleiding gedaan. Daarin werd over de historie van het wijnhuis verteld, hoe ze een wijngaard 500 meter verplaatst hebben, dat ze de oudste wijngaard van Australië hebben, dat het 5-6 jaar duurt voordat een wijngaard voor het eerst wijn oplevert, etc, etc.

Na het bezoek aan de Langmeil winery zijn we eerst terug gereden naar het visitor center om een cottage voor de nacht te boeken. Weer eens wat anders dan een standaard hotelkamer: een klein huisje met twee slaapkamers.

Tijd voor lunch. En een goede plaats om dat te doen is de Saltram winery. Omdat dit een Foster’s winery is kunnen we daar met 20% korting eten. Ondanks de voorspelling was het weer best goed en hebben we lekker buiten op het terras gezeten. Eten (een pizza) en wijn (een Pepperjack Shiraz) waren super. Na de lunch – het was toen overigens al bijna 4 uur zijn we doorgereden naar de Yalumba winery, wt er uit zag als een kasteel. Ook daar wat wijn geproefd, maar het viel direct op hoe goedkoop de wijnen daar waren vergeleken met andere wineries. Helaas waren de wijnen dan ook niet zo lekker als wat we eerder op de dag al hadden geproefd. Snel weer verder dus, dit keer op weg naar de Bethany winery. Onderweg kwamen we een uitzichtpunt tegen. Wel de nodige foto’s gemaakt natuurlijk, maar we waren het er snel over eens dat de Barossa Valley qua landschap niet zo mooi is als de Yarra Valley bij Melbourne. De Bethany winery bleek bij aankomst helaas al gesloten. Dus na een paar foto’s te hebben gemaakt ons rondje afgemaakt en weer naar onze cottage gereden. Wel onderweg nog snel even wat boodschappen gedaan voor het ontbijt morgenochtend.

Na de late lunch hadden we weinig zin om alweer voor het avondeten te gaan: geen trek. Een beetje zoeken op Internet leverde echter op dat de restaurants ‘s avonds niet erg lang open waren. Dus toch rond een uur of zeven maar de deur uitgegaan. We kwamen uiteindelijk terecht bij The Clubhouse. Leek qua inrichting wel een bejaardentehuis, maar we vonden het mooi zat en hadden weinig zin om verder te zoeken. De rest van de avond hebben we rustig aan gedaan.

Alle foto’ van vandaag staan hier.

Na dit jaar nog geen dag vrij te hebben genomen  is vandaag eindelijk een serie van vakanties aangebroken. Eerst een lang weekend naar Adelaide, eind van het jaar 6 dagen naar Perth gevolgd door oudjaar in Sydney. Vervolgens eind januari een week naar Tasmanië. En dan half februari mijn ouders op bezoek in Australië.

Komende dinsdag is in Melbourne een vrije dag (Melbourne Cup) en door de maandag vrij te nemen ontstaat een lang weekend van vier dagen, prima om er op uit te trekken naar Adelaide. De voorbereiding was niet echt optimaal. Deze week veel lange dagen gewerkt en ook gisteravond lang door gewerkt om alles af te ronden. Bovendien vanmorgen voor een zaterdag erg vroeg opgestaan. Om 7 uur de deur uit om met de tram naar Southern Cross station te gaan en van daar, samen met Jochem en Wilma,  de Skybus naar het vliegveld te nemen. Het weer was niet geweldig met als gevolg een beetje een bumpy vlucht. Aangekomen in Adelaide onzekerheid over hoe laat het nou eigenlijk was. Was het vroeger of later dan in Melbourne? Een uur of een half uur? Uiteindelijk bleek het een half uur vroeger te zijn dan in Melbourne.

Vanaf het vliegveld hebben we een taxi genomen naar ons hotel voor de eerste nacht, het Adabco Boutique Hotel in het centrum. De kamer was nog niet klaar, maar we konden wel onze bagage achterlaten. Met een kaart van Adelaide op zak zijn we daarna begonnen aan de city walk. Niet al te ver van het hotel kwamen we bij de Central Market, een mega grote overdekte markt. Na wat door de markt te hebben rondgedwaald was het tijd voor lunch. Het eerste restaurant waar we op het terras gingen zitten had de keuken nog niet open, dus maar een paar deuren verder gaan zitten. Daar een heerlijk gegeten, maar helaas wel erg weinig. Over het vervolg van de route is weinig te melden. En weer terug bij het hotel waren we het er over eens dat we blij waren dat we in Melbourne wonen en niet in Adelaide.

Na in het hotel de spullen op onze kamer te hebben gedropt zijn we met de tram op weg gegaan naar Glenelg dat zo’n 10km van Adelaide aan zee ligt. Tanu, een oud Capgemini collega die tegenwoordig in Adelaide werkt, had zich ondertussen bij ons gevoegd. Door het slechte weer – koud, harde wind, af en toe regen – was het in Glenelg erg rustig en na bijna van de pier zijn afgewaaid kwamen we terecht in de Henry Hoke’s Lost Tools tentoonstelling, die erg grappig was. Daarna lekker binnen gaan zitten en met uitzicht op zee gezellig een paar wijntjes gedronken.

‘s Avonds hebben we gegeten zijn Argentijns restaurant Gauchos. Erg goed en erg gezellig, maar heeft wel een klein fortuin gekost.

Alle foto’s van vandaag staan hier.