Vroeg, heel vroeg… om kwart over zeven moesten we vanmorgen al klaar staan om te worden opgepikt voor een dag Blue Mountains. Na nog een aantal anderen te hebben opgepikt, we waren 20 in totaal, zijn we vertrokken naar het Sydney Olympic Park, waar in 2000 de olympische spelen waren. Veel tijd om rond te kijken hadden we niet, maar het was leuk er eens doorheen te rijden en even bij het main stadium te kijken. De tweede stop op weg naar de Blue Mountains was Featherdale Wildlife Park. Een dierentuin waar kangoeroes (waaronder een witte albino) en wat andere beesten overal vrij rondliepen. De overige beesten zaten gewoon achter het hek of in kooien.  We hebben even gekeken bij het voeren van de krokodil. Met een konijn aan een touwtje werd ie gelokt om uit het water omhoog te komen. Na een paar keer mishappen was het konijntje verdwenen. Ook een foto gemaakt van een Tasmanian Devil. Die had ik nog tegoed, want toen we eind januari in Tasmanië bij Devils@Cradle waren had ik geen fototoestel bij me. Ook hier was de tijd beperkt en na een uur zijn we weer vertrokken. Naar Katoomba deze keer, waar we rond half twaalf aankwamen. Tijd voor de lunch.

Tot dat moment was het weer lekker zonnig, maar er kwam een pikzwarte lucht opzetten. Net toen we op weg gingen naar Scenic World begon het te stortregenen en de straat stond al snel volledig blank. Niet ideaal. In Scenic World kun je een rondje maken dat start met de Skyway Cable Car van waaruit je de Katoomba Falls (waterval) kunt zien, dan de Incline Railway die de steilste ter wereld is, vervolgens een wandeling over een boardwalk door het regenwoud en als laatste de Flyway Cable Car, een kabelbaan terug naar het beginpunt. Op het moment dat we in de Skyway Cable Car stapten waren er een paar flinke klappen van het onweer. De Cable Car wachtte even met vertrekken, maar toe ie uiteindelijk vertrok goot het nog steeds van de regen en het zicht was daardoor slecht. Enige voordeel was dat van de Katoomba Falls nu een mega stroom water naar beneden kolkte. Was overigens maar een paar minuten voordat we al aan de overkant waren. Na een korte film over de Blue Mountains te hebben gekeken was het weer min of meer droog. Op naar de Railway, waar het nu flink druk was want iedereen had de bui staan afwachten. Het ritje was erg steil, maar ook erg kort. Ook het ritje met de kabelbaan omhoog was kort en veel zicht op de Jamison Valley was er niet, omdat het door de regen vrij mistig was geworden.

Na Scenic World zijn we een klein stukje verder gereden naar Echo Point, vanwaar je een mooi uitzicht hebt over de Three Sisters. Op de weg terug zijn we bij Paramatta uit de bus gezet om het laatste stuk met een Rivercat over de Paramatta River terug te varen naar Circular Quay. Dat was een mooi tochtje van bijna drie kwartier. ‘s Avonds hebben we pizza gegeten bij Giovanni’s in George St.

Alle foto’s van vandaag staan hier.

Vanwege de weersvoorspelling met grote kans op regen hebben we voor vandaag musea op het programma gezet. Maar eerst even langs twee locaties die min of meer op de route liggen en die je gezien moet hebben: Town Hall en het Queen Victoria Building. Van daaruit is het niet ver naar Darling Harbour waar we eerst op een terrasje een kopje koffie hebben gedronken voordat we naar het Sydney Aquarium zijn gegaan. Toen ik nog in Sydney woonde heb ik 6 maanden lang 2 keer per dag langs het aquarium gelopen, maar ben er nooit binnen geweest. Hoog tijd dus. Het aquarium bleek enorm groot te zijn. Het zijn in feite een aantal ruimtes aan elkaar verbonden die in het water drijven. Natuurlijk met alle soorten vissen, maar ook met twee grote bassins waar je via een glazen tunnel onderdoor kunt lopen. Zie je de vissen overal om je heen en over je heen zwemmen. In één van die bassins zwommen tropische vissen, in de andere allerlei soorten haaien. Weer uit het aquarium hebben we geluncht in het foodcourt bij Darling Harbour.

Na de lunch op weg na het tweede museum, het Maritime Museum, dat ook in Darling Harbour is. De gallery van dit museum is gratis, maar de grote attractie zijn de schepen die je kunt bezichtigen, en daar moet je wel voor betalen. Omdat het al drie uur was zijn we direct naar de schepen gegaan. De eerste die we bekijken is de Duyfken, een replica een Nederlands VOC schip dat in 1606 het eerste Europese schip was dat Australie bereikte. In iedere ruimte van het schip zat een vrijwilliger die iets over die ruimte vertelde en je dan doorstuurde naar de volgende ruimte. Daarna door naar de onderzeeer HMAS Onslow uit 1968 die in 1999 met pensioen is gegaan. En zoals je kunt verwachten, het was wel wat krap. Smalle gangetjes, overal meters en knopjes. Als laatste de destroyer HMAS Vampire uit 1956. Het is dan 4 uur en precies op dat moment begint de laatste rondleiding met gids over dit schip. Er zijn geen andere gegadigden voor de rondleiding, dus dat werd een privé rondleiding! In 45 minuten nam de gids ons mee langs de verschillende vertrekken en kanonnen en gaf uitleg. Erg interessant.

Het laatste item op de planning was de Chinese Garden, maar daar aangekomen bleek die net gesloten te zijn. Dan maar een rondje door China Town en een biertje op een terras in Hyde Park voordat we eten in een restaurant waar in ik Januari ook was geweest: de Pink Peppercorn. Eten was opnieuw fantastisch.

Alle foto’s van vandaag staan hier.

Het weer was vanmorgen zo’n beetje hetzelfde als gisteren, maar waar mogelijk was het nog bewolkter. Hopend dat het ondanks de voorspelling vandaag droog zou blijven zijn we na het ontbijt naar Circular Quay gelopen om de ferry naar Manly te nemen. Een half uurtje later waren we op Manly Warf. Na een kaartje te hebben gehaald bij het informatiecentrum zijn we begonnen aan de Manly Scenic Walkway, een route van zo’n 10km langs de kust vanaf de Manly Warf naar Spit Bridge. Het eerste stuk liep over een mooi pad langs de grote huizen van Manly Cove. Het was duidelijk niet echt toeristenseizoen meer, want we zijn onderweg bijna niemand tegen gekomen. Na ongeveer een derde van de route veranderde het pad toen we het Sydney Harbour National Park inliepen. Bospaadjes die soms aardig op en af liepen, maar bijna overal met uitzicht op zee en veel uitzichtpunten. Na 3.5 uur lopen kwamen we aan bij de Spit Bridge waar we bus 144 terug hebben genomen naar de Ferry. We hadden toen nog steeds niet geluncht, dus hoog tijd om wat te eten. Na nog even via de Corso naar Manly Beach te zijn gelopen hebben we de ferry terug genomen. De foto’s vandaag zijn helaas erg grauw door het gebrek aan zon… maar het is wel droog gebleven.

Alle foto’s van vandaag staan hier.

Vanmorgen eerst een beetje uitgeslapen. Na het ontbijt zijn we op stap gegaan voor een rondje Sydney. Eerst naar de botanische tuinen, waar we een paar keer doorheen gekruist zijn. Onderweg ook een kopje koffie opgepikt. Vervolgens hebben we de hele route vanaf Woolloomooloo langs het water, om het Opera House heen naar Circular Quay gelopen. Daar hebben we voor lunch broodjes gekocht die we op een bankje – ondertussen kijkend naar de af- en aanvarende veerboten – op hebben gegeten. Het vervolg van de route ging via de Rocks naar de Harbour Bridge, waar we de Pylon hebben beklommen om nog beter uitzicht te hebben. Aan de andere kant van de brug gekomen hebben we een tijdje op een bankje naar alle voorbijvarende bootjes zitten kijken. Na nog een blik in het Luna Park te hebben geworpen, dat overigens gesloten was, zijn we begonnen aan de terugtocht. Ik had verwacht niet veel foto’s te maken vandaag, want de meeste zouden dubbelen zijn. Het zijn er toch nog zo’n 45 geworden.

Vanavond hadden we weinig zin weer uit eten te gaan, dus maar op zoek naar een afhaalpizzeria. Dan blijkt dat het centrum van Sydney toch vooral een kantooromgeving is. Natuurlijk stikt het er ook van de winkels, maar om even iets af te halen was lastiger. Uiteindelijk hebben we bij de Coles op de hoek – waar we toch al een paar boodschappen moesten doen – maar verse kant en klaar maaltijden meegenomen (niet die diepvriesdingen). Was best lekker.

De weersvooruitzichten zijn in de laatste dagen steeds slechter geworden. Toen we vertrokken waren de vooruitzichten voor de eerste dagen prima (rond de 30 graden). Gisteren was het stralend zonnig. Vandaag was het zo’n 30 graden, maar volledig bewolkt. Het weerbericht voor alle volgende dagen toont een redelijke kans op regen. De zaterdag lijkt nog het best te worden, dus voor dan hebben we maar de Blue Mountains op het programma gezet. Morgen eerst eens kijken hoe het weer eruit ziet, dan beslissen we wel wat we gaan doen.

Alle foto’s van vandaag staan hier.

Na rond de jaarwisseling in Sydney geweest te zijn stond vandaag opnieuw een reis naar Sydney op het programma. Deze keer met pa en ma. Met de skybus zijn we naar het vliegveld gereden waar we rond kwart over tien de lucht zijn ingegaan. Een dik uur laten stonden we weer aan de grond in Sydney. Met de trein zijn we vervolgens naar Wynyard Station gereden dat vlak bij ons onderkomen voor de komende 5 nachten is. Met de trein ben je daar vrij snel, maar prijstechnisch was een taxi waarschijnlijk goedkoper geweest. We hebben een 1-kamer appartement geregeld midden in het centrum, Carrington Apartments in York Street. Bij het zoeken naar onderdak had ik al gezien dat het een ruim appartement is, maar wel vrij oud. En dat is precies wat we aantroffen. Ruimte zat, maar wel een wat oude zooi. Na te hebben geluncht in een foodcourt en wat boodschappen te hebben gedaan bij de Coles supermarkt op de hoek zijn we op pad gegaan voor de eerste verkenning van Sydney. En dat moeten natuurlijk de Harbour Bridge en het Opera House zijn. In het Opera House hebben we de 1 uur durende Essential Tour gedaan, waarbij we in een aantal van de (concert)zalen hebben gekeken en meer over de historie van het gebouw hebben gehoord. Daarna even bijkomen op een terrasje om vervolgens door het centrum naar Pyrmont te lopen. Daar heb ik laten zien waar ik de eerste twee maanden van mijn verblijf in Australië heb gewoond en ook waar ik de volgende 4 maanden heb gewoond. Aan het water bij Darling Harbour hebben we gegeten. Het was ondertussen donker geworden, wat in Sydney bijna een half uur eerder gebeurt dan in Melbourne. Morgen tijd voor de echte ‘tour de Sydney’.

Alle foto’s van vandaag staan hier.

Ik had die trams al geregeld voorbij zien rijden – meestal meerdere achter elkaar – maar er vandaag dan eindelijk er eens in gezeten: de restaurant tram. Het was wel even haasten, want we hadden gereserveerd voor 17:45 uur en normaal zit ik rond die tijd nog op m’n werk. Maar we waren (net) op tijd. Het trammetje was gezellig ingericht. Er zat een keukentje ongeveer in het midden van de tram, zodat je eigenlijk twee eetkamers had. We zaten in de kleinere van de twee, wat wel zo gezellig was. Het eerste gerecht stond al op tafel te wachten: paté en paprikadip met toastjes. Er werd een glaasje bubbels bij geserveerd. Vanaf het beginpunt bij het Crown casino (op loopafstand van huis) reed de tram langs Albert Park richting St Kilda, reed daar wat heen en weer en reed uiteindelijk via deels een andere route weer terug naar het beginpunt. Een echt rondje kun je het niet noemen, want onderweg wisselde tram een aantal keren van spoor en reed dan weer een stuk terug. Voor de hoofdmaaltijd konden we kiezen uit eye fillet en gegrilde kip. Rode wijn erbij die continu werd bijgeschonken. Ik had er vooraf niet zo heel veel van verwacht, maar moet zeggen dat het eten erg goed was. Als nagerecht hadden we “chocolate dome”, ook weer lekker. Toen nog een kop koffie met een borrel en om precies 19:15 uur stonden we tevreden weer op straat. Morgenochtend vliegen we naar Sydney…

Alle foto’s van vandaag staan hier.

Na als een blok te hebben geslapen staan we vandaag rond een uur of acht op. Het is overigens vrij fris hier. Overdag zo’n 17 graden en ‘s nachts rond de 10 graden. We hebben dan ook onder een flinke stapel dekens geslapen. Het is helaas te koud om buiten op het terras met uitzicht op zee te ontbijten, dus dat doen we maar binnen. Na onze spullen weer te hebben ingepakt en de boel een beetje te hebben opgeruimd stappen we in de auto voor de tweede dag Wilsons Prom. Vandaag starten we aan de noordkant van het park vanuit het Five Mile carpark. Op het onverharde pad daar naar toe zien we al weer een aantal kangoeroes zitten. Vanuit de parkeerplaats lopen we eerst de route naar Milsons Landing, dat aan zee ligt. Deze wandeling loopt door het bos is niet echt bijzonder. De route heeft een alternatieve terugtocht waar je halverwege kunt overstappen op de route naar Vereker Outlook. Die route lijkt er meer op. Via een smal paadje klimmen we behoorlijk en hebben we onderweg steeds een mooi uitzicht. Mooier eigenlijk dan het uitzicht bij de outlook zelf. Deze route moeten we grotendeels weer terug lopen om weer bij de parkeerplaats uit te komen. Het is dan rond 1 uur en nog te vroeg om al weer terug naar Melbourne te rijden. Dus rijden we verder het park in naar Tidal River waar we aan de route naar Little Oberon Bay beginnen. Opnieuw een route met prachtig uitzicht op de kustlijn en de standen. We lopen de route niet helemaal tot het eind zodat we niet al te laat weer richting Melbourne hoeven. Uiteindelijk vertrekken we rond half vijf en zijn drie uur later weer thuis. De auto hoeven we gelukkig pas de volgende morgen in te leveren. Als avondeten koken we de rijst en saus die we hadden vergeten mee te nemen naar Wilsons Prom. Dat was dan wel weer handig.

Alle foto’s van vandaag staan hier.

Na een redelijk rustig weekend was het vandaag tijd om er eens echt op uit te trekken. Pa en ma beginnen woensdag met hun eigen rondreis door Victoria, dus we hebben tot dan twee dagen te besteden. Mooi om wat verder  van huis te gaan en ergens te overnachten. De keus is gevallen op Wilsons Promontory National Park, een schiereiland dat in het uiterste zuiden van Victoria ligt. Omdat het zo’n 3 uur rijden is zijn we vroeg opgestaan. Rond 8 uur ‘s morgens hebben we de auto al bij Europcar opgehaald.  Ik had een middenklasser besteld, maar we kregen een gratis upgrade naar een Subaru Forester All-Wheel Drive. Ook leuk. De stad uitkomen duurde wel even in de ochtendspits, maar hoe verder we uit het centrum reden hoe rustiger het werd, tot we ons op een gegeven moment alleen op de wereld waanden.

Aangekomen bij het park was het nog eens 30km tot aan het information centre in Tidal River waar we een paar folders met routes hebben gehaald. Opvallend is dat – tenzij je een meerdaagse tocht maakt – geen van de routes weer op het beginpunt uitkomt. Je moet steeds vanuit het verste punt weer hetzelfde pad teruglopen om op het beginpunt te komen. Na nog een kopje koffie te hebben gedronken beginnen we aan de eerste route naar Pillar Point. Daar aangekomen hadden we een prachtig uitzicht. Na daar even van te hebben genoten hebben we onze weg vervolgd met een route naar Squeaky Beach. Opnieuw een prachtig uitzicht over de kustlijn. Na in totaal 3 uur lopen waren we weer terug bij het information centre. Tijd om ons onderdak te zoeken, een cabin die net buiten het park ligt. Dat blijkt allemaal prima voor elkaar te zijn.

Tegen de schemering is het altijd een goede tijd om wild te zien, dus rond half zeven stappen we weer in de auto richting park. Volgens ons routeblaadje zouden er bij de route naar Cotters Lake geregeld kangoeroes en emoes zitten. Even voor we daar zijn zien we langs de weg een wombat in de berm zitten. als we het pad naar Cotters Lake carpark inrijden zien we er nog één zitten. De weg blijkt verder vol te zitten met kangoeroes die langs de kant allemaal nieuwsgierig zitten te kijken. Pas als je er vlak langs rijdt springen ze weg. Even verder het pad op zien we ook een aantal emoes lopen. Als we het pad terugrijden lijken een aantal kangoeroes een spelletje te spelen. Iedere keer als we bijna bij ze zijn springen ze weg om ons vervolgens een meter of 10 verder weer op te wachten. Weer terug op de doorgaande weg zien we een derde wombat. Al met al een groot succes deze wildlife spotting tocht.

Terug in de cabin komen we er achter dat we de rijst voor het avondeten thuis in de kast hebben laten staan. Ach ja, dan maar de saus met brood. Maar ook de saus blijkt nog thuis in de kast te staan. Uiteindelijk eten we kip met geroosterd brood en een wijntje. Na het eten houden we het al snel voor gezien en gaan vroeg naar bed.

Alle foto’s van vandaag staan hier.

Vanmorgen weer redelijk op tijd opgestaan en van jetlags was nog steeds weinig te merken.Vandaag opnieuw een redelijk rustig programma. Na ontbeten te hebben en nog een paar boodschappen te hebben gedaan zijn we met de tram richting centrum gereden om bij de Gallery of Victoria uit te stappen. Vanaf daar zijn we via Federation Square (het bekendste plein van Melbourne) en Swanston Street op ons gemak naar de autovrije winkelstraat Bourke Street gelopen. Allemaal hartstikke leuk om even gezien te hebben, maar wat mij betreft blijft een stad een stad. Uiteindelijk zijn we aangekomen op Southern Cross Station waar de trein vertrok naar de hoofdattractie van vandaag: Australisch voetbal, ofwel footy. Vorig jaar was ik al naar de NAB Cup finale geweest en vandaag was er een voorronde voor de Nab Cup van dit jaar. Niet helemaal naast de deur, want er werd vandaag gespeeld in het Skilled Stadium  van Geelong dat zo’n 75 km (een uur treinen) van het centrum van Melbourne ligt. Had eigenlijk bij het bestellen van de kaartjes niet verwacht dat het zo ver was. Maar ja, zijn we daar ook weer eens geweest. Omdat er slecht weer was voorspeld en het stadion niet zo’n beste lichtvoorziening heeft begonnen alle wedstrijden een half uur eerder dan het oorspronkelijke plan. De eerste om 3:45 uur.  Het weer viel echter best mee vandaag. Er zijn dit jaar 6 voorrondes, waarbij per voorronde steeds drie ploegen onderling een halve competitie spelen, drie wedstrijden dus. Voor vandaag waren dat de Western Bulldogs (de winnaars van de Nab Cup van vorig jaar), North Melbourne en natuurlijk Geelong zelf. De wedstrijden waren met 2×20 minuten half zo lang als een normale wedstrijd die 4×20 minuten duurt. In de eerste wedstrijd maakte Geelong gehakt van North Melbourne en in de tweede wedstrijd deden de Western Bulldogs hetzelfde. North Melbourne uitgeschakeld dus en in de laatste wedstrijd moesten Geelong en de Bulldogs uitmaken wie de poule zou winnen en door zou gaan naar de volgende ronde. Voor ons was het echter tijd geworden om de trein naar huis te pakken, want de volgende trein zou pas over 2 uur gaan. Weer terug op Southern Cross Station bleek de tram naar huis pas over ruim 20 minuten te gaan. In die tijd kun je het ook lopen, dus dat maar gedaan. Onderweg nog even pizza’s gehaald. Drie stuks voor slechts 13 dollar totaal, koopje. Later zagen we op tv dat Geelong had gewonnen.

Alle foto’s van de Nab Cup staan hier.

Gisteravond laat zijn mijn ouders dan eindelijk aangekomen in Melbourne voor hun maand vakantie in Australië. De vlucht vanuit Amsterdam met overstap in Hong Kong was gepland vrijdagavond om 22.25 uur aan te komen. En zowaar, om 22.25 stond het vliegtuig inderdaad op de grond in Melbourne. Het duurde echter nog een volledig uur voor ze uiteindelijk vanuit customs de deuren van de Arrivals hal door kwamen lopen. Verkeerd de formuliertjes ingevuld, altijd lastig. Na een flesje water te hebben gekocht zijn we in de taxi gestapt. Het weer was typisch Melbourne: 27 graden en plensregen. Maar vanavond maakte dat weinig uit.

Op de eerste dag na de lange vlucht hebben we het rustig aan gedaan en een stukje van Melbourne verkend. Eerst ‘s morgens even boodschappen doen bij de Safeway en even over de South Melbourne Market gelopen. Daar ook de eerste echte koffie gekocht bij de lokale koffieboer en natuurlijk een paar flinke lappen vlees voor de BBQ ‘s avonds. Na  thuis op het terras te hebben ontbeten zijn we richtig Albert Park gelopen. Daar zijn ze al druk bezig met de voorbereidingen voor de Formule 1 van Melbourne. Tegen de tijd dat de race is (24-27 maart) zijn pa en ma al weer in Nederland. Maar dan kunnen ze tijdens het kijken van de uitzending wel roepen dat ze op het circuit en in de pitsstraat hebben gelopen. Vanuit het park lopen we naar de zee waar mensen volop aan het kitesurfen zijn. Via het strand verder naar St Kilda waar we op een terrasje een grote bier drinken. In tegenstelling tot de voorspelling is het met 28 graden prima weer vandaag, wel harde wind. We lopen nog een stukje door St Kilda en nemen vervolgens de tram terug naar huis. Dan is het tijd voor de BBQ. Op z’n Australisch met een flink groot stuk vlees, een BBQ op gas en vlees bakken met de kap dicht: perfecte Porterhouse steak. ‘s Avonds maken we ons ook niet druk en kijken we een DVD. Van een jetlag lijkt weinig last te zijn.